Για τους πρεζάκηδες και τους ομοφυλόφιλους της Αργολίδας
Συγνώμη που ενοχλώ τους φίλους και τις φίλες που ασχολούνται με τη δολοφονία του άτυχου Ζακ Κωστόπουλου, παίρνοντας τη μία θέση ή την άλλη, για τους ομοφυλόφιλους, τους τοξικομανείς, το μίσος, τη βία και όλα αυτά που έχουν έρθει στην επικαιρότητα, απλά θα ήθελα να θυμίσω σε όλους και όλες μερικά πράγματα.
Η Αργολίδα μας είναι τέζα στους πρεζάκηδες. Φουλ. Και κανείς δεν κάνει απολύτως τίποτα. Τα στέκια είναι γνωστά, τα σημεία εμπορίου επίσης και όλοι οι χρήστες επίσης. Και αν εδώ στην Αργολίδα κινούνται ανάμεσά μας περιθωριοποιημένες φιγούρες διαλυμένων τις περισσότερες φορές οικογενειών και τους κάνουμε και λίγο καλαμπούρι, και μάλλον δεν μας νοιάζει, στας όμορφας Αθήνας, Αργολιδείς λαικών, αστικών και μεγαλοαστικών οικογενειών βουτάνε με τα μούτρα σε σκόνες, μακριά από τα φώτα της μικρής μας κοινωνίας και του κοινωνικού σχολιασμού.
Επίσης υπάρχουν δεκάδες καταπιεσμένοι ομοφυλόφιλοι γύρω μας, νεαρά άτομα, που περιμένουν πως και πως να φύγουν από τα μέρη μας για να εκφραστούν ελεύθερα κάπου αλλού που δεν τους γνωρίζουν. Γνωρίζω οικογένειες που μόλις έμαθαν πως η κόρη ή ο γιος πήραν άλλον σεξουαλικό δρόμο από τον συνηθισμένο, τους έκλεισαν σπίτι, τους έδιωξαν, τους πήγαν σε γιατρούς για να τους θεραπεύσουν και άλλα όμορφα.
Οπότε τα προβλήματα τελικά, δεν είναι τόσο μακριά μας για να τα συζητάμε αφ'υψηλού και να τα κρύβουμε κάτω από τα επαρχιακά χαλάκια μας. Απλά η επαρχία δεν έχει τόσο σωματική βία όσο η Αθήνα αλλά έχει ατελείωτη, αστείρευτη και θανατηφόρα ψυχολογική.
Συγνώμη για την ενόχληση. Συνεχίστε την κουβέντα σας.
