Πριν λιγο πληροφορήθηκα οτι ο Κυριάκος Καλκάνης έφυγε απο κοντά μας.
Ο Κυριάκος ηταν αυτο που λέμε ο Πατριάρχης του Τοπικού Τύπου. Μέχρι τις τελευταίες του στιγμές η αγωνία του ηταν να βγάλει ένα ακομα φύλλο του πιο αγαπημένου του παιδιού , των «ΕΙΔΗΣΕΩΝ». Ειλικρινά βουρκώνω όταν θυμάμαι την τελευταία φορά που με επισκέφθηκε στο γραφείο μου για να κουβέντιασουμε, να μου κάνει την κριτική του , να μου πει τα παράπονα του, να βγάλει θέματα....
Ηταν μια υπέροχη φιγούρα σε όλη πορεία της πολιτικής μου διαδρομής. Μεγάλωσα μαζι του. Πολλές φορές διαφωνήσαμε , ακομα περισσότερες μελώσαμε , τις περισσότερες όμως φορές απολάμβανα την κουβέντα μας.
Ο Κυριάκος ηταν αυτο που λέμε ο Πατριάρχης του Τοπικού Τύπου. Μέχρι τις τελευταίες του στιγμές η αγωνία του ηταν να βγάλει ένα ακομα φύλλο του πιο αγαπημένου του παιδιού , των «ΕΙΔΗΣΕΩΝ». Ειλικρινά βουρκώνω όταν θυμάμαι την τελευταία φορά που με επισκέφθηκε στο γραφείο μου για να κουβέντιασουμε, να μου κάνει την κριτική του , να μου πει τα παράπονα του, να βγάλει θέματα....
Ηταν μια υπέροχη φιγούρα σε όλη πορεία της πολιτικής μου διαδρομής. Μεγάλωσα μαζι του. Πολλές φορές διαφωνήσαμε , ακομα περισσότερες μελώσαμε , τις περισσότερες όμως φορές απολάμβανα την κουβέντα μας.
Στο καλο Κυριάκο θα σε θυμάμαι πάντα καλοντυμένο κι επιβλητικό ( οπως εμφανίστηκες την πρωτοχρονιά στο γραφείο μου για την πίτα) κι ελπίζω να σου εχουν φυλάξει τη θέση του αρχισυντάκτη στις ΕΙΔΗΣΕΙΣ του ουρανού.
Θερμά συλλυπητήρια στα δυο του παιδιά τον Πέτρο και τον Παναγιώτη , στα καμάρια του όπως μου έλεγε με περηφάνια....
Ας ειναι ελαφρύ για σένα το χώμα της Αργολικής γης που τόσο λάτρεψες και υπηρέτησες με την ομορφιά και τη δύναμη της πένας σου...
Θα σε θυμάμαι πάντα....
