Ο ΒΡΟΓΧΟΣ
Κάποτε υπήρχε ένα υπέροχο μαργαριταρένιο περιδέραιο που στόλιζε τη μικρή μας πόλη. Σήμερα κατά έναν άγνωστο τρόπο, τά μαργαριτάρια έγιναν κόμποι και το περιδέραιο βρόγχος που δεν αφήνει πλέον τήν πόλη μας να αναπνεύσει.Πρώτα χάσαμε το Μπούρτζι, μια διαμαντόπετρα ανάμεσα στα μαργαριτάρια.
Όσοι από εμάς τούς παλιούς επισκεπτόμαστε το κάποτε έμβλημα τ’ Αναπλιού δακρύζουμε με την κατάντια, τήν εγκατάλειψη και τήν ερήμωση τού αγέρωχου κάστρου που λειτουργούσε για δεκαετίες ως ξενοδοχείο υπερπολυτελείας, ενώ σήμερα μοιάζει σά να περάσαν πειρατές και το κούρσεψαν.
Μετά χάθηκαν οι μπανιέρες με το μικρό αβαθές λιμανάκι όπου μάθαιναν κολύμπι τά Αναπλιωτάκια.
Έπειτα χάσαμε τόν Ναυτικό Όμιλο με τη μικρή υπέροχη αίθουσα επάνω στο κύμα, αίθουσα που τήν ζέσταινε ένα τζάκι που νόμιζες ότι ακούμπαγε στο νερό, και απ’ έξω ένα κολυμβητήριο Ολυμπιακών διαστάσεων από περιφραγμένη θάλασσα που στέκει κι’ αυτό ερημωμένο.
Κατόπιν χάθηκαν δύο μοναδικές αίθουσες επάνω στην πλατεία τής Αρβανιτιάς η μία, κι’ η άλλη κάτω στα «Αλογίσια» όπου κάναμε το μπάνιο μας από παιδιά. Πάνω από αυτήν τήν πλατεία ένα άλλο πολύτιμο πετράδι, το παλιό Ξενία με τη διπλή θέα στην πόλη και το πέλαγος, έγινε απροσδόκητα ένα κατεστραμμένο κτίριο χωρίς ουδείς να αισθάνεται τήν ανάγκη να εξηγήσει το πώς συνέβη αυτό. Λίγο πιο πάνω το ωραιότερο Ξενία τής χώρας, που γι’ αυτόν τόν λόγο ονομάστηκε «Ξενία Παλλάς», υποβαθμίσθηκε τόσο, ώστε να μη δύναται να λειτουργεί τούς χειμερινούς μήνες.
Στα πόδια τού Παλλάς, προς τήν πλευρά τού λιμανιού, η πισίνα τού Αμφιτρύωνα λίγα μέτρα από τη θάλασσα, σε λειτουργία από τις αρχές τής δεκαετίας του 1950, απαγορεύτηκε να επισκευασθεί και παραμένει ένα απαίσιο χάλασμα, με ερειπωμένο το bar, που επικοινωνούσε με το ξενοδοχείο με διάβαση κάτω από τόν ασφαλτόδρομο για να μήν ενοχλεί τήν αισθητική τού χώρου και τήν κυκλοφορία, τόν υπέροχο κήπο χορταριασμένο και παρατημένη τήν κυκλική πίστα και το υπερυψωμένο βάθρο τής ορχήστρας, να διηγούνται στους παλιότερους τις μέρες τής ακμής και τής ελπίδας και στους νεώτερους να αφήνουν ένα αναπάντητο εφιαλτικό ερωτηματικό.
Και σά να μην έφθαναν όλα αυτά, χάθηκε και η σημαία τού Παλαμηδιού, που κυμάτιζε περήφανη από την μέρα που ο Σταϊκούλης από τη Ζάτουνα με τά παλικάρια του τήν ύψωσαν με τά άγια χέρια τους αφού έδιωξαν από εκεί τούς Τούρκους κατακτητές. Κάποιοι ντόπιοι εκπρόσωποι τής παρακμής θέλησαν να δικαιολογήσουν το γεγονός, λέγοντας ότι τήν έκαψαν κάποια παιδιά. Αλλά αν τήν έκαψαν παιδιά τής ίδιας ηλικίας με εκείνα που νηστικά και ματωμένα τήν έστησαν στον πιο ψηλό ιστό, τότε το σκοτάδι είναι ακόμη πιο βαθύ. Τόσο βαθύ, ώστε να μη ξεχωρίζουν όσα πρόσωπα κοκκινίζουν από ντροπή για τά συμβαίνοντα, ούτε τά βουρκωμένα μάτια όσων κοιτούν με απελπισία προς τόν ουρανό ψάχνοντας τήν σβησμένη ακοίμητη κανδήλα εκεί που χύθηκε το αίμα τού φιλοστοργώτατου πατέρα τού σκλαβωμένου γένους τών Ελλήνων Ιωάννη Καποδίστρια, αλλά και όσα πρόσωπα δείχνουν αλίμονο χαρούμενα, ακόμα και για το γεγονός ότι ο αρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δέν αξιώθηκε μέχρι σήμερα να δεί οδό με το όνομά του στην πόλη που ο ίδιος με τά παλικάρια του ελευθέρωσαν.
Και για να περάσουμε στα τετριμμένα, εσχάτως ανακοινώθηκε ότι το «Πί» θα καταβυθισθεί στα έγκατα τού πελάγου και απαγορεύθηκε να σταθμεύουν οχήματα επάνω του. Μέχρι και ο Δεσπότης απαγορεύθηκε να πλησιάσει για να ρίξει στη θάλασσα τόν σταυρό! Θα γίνει, λένε, στο μέλλον μελέτη μετά από διεθνή (αν είναι δυνατόν) διαγωνισμό όπου θα ξοδευτούν αμέτρητα χρήματα για να μάς πούνε οι διάσημοι αρχιτέκτονες και μηχανικοί με τά βαρύγδουπα μεταπτυχιακά, πώς θά μπορέσει να σωθεί ο λιμενοβραχίονας, προτού τόν πάρει ο Πόντος!
Πρίν λίγες μέρες έκλεισε γύρω από τήν πόλη ο βρόγχος, με το κλείσιμο τής καφετέριας στην Πύλη τής Ξηράς με τήν λιμνούλα και τόν γραφικό μικρό καταρράκτη, έργο ενός άσημου καλλιτέχνη-εργάτη τού Δήμου, που διάλεγαν πολλά νέα ζευγάρια να φωτογραφηθούν τήν ημέρα τών γάμων τους, και όπου μαζεύονταν τις Κυριακές μετά τήν Θεία Λειτουργία οι χορωδοί τού Αγίου Γεωργίου, για να πάρουν τόν καφέ τους και να θυμηθούν τά παλιά.
Έκλεισε ο βρόγχος. Η πόλη πεθαίνει.
Θέμος Γκουλιώνης
Οφθαλμίατρος
Ναύπλιον 14.1.14
http://enimerosipeloponnisou.blogspot.gr/2014/01/blog-post_5518.html
