Πριν πολλά-πολλά καλοκαίρια, στη ντίσκο του Ξενία…
Η πίστα ήταν ένα παζλ από τετράγωνα, χρωματιστά πλακάκια από πλαστικό που φωτίζονταν εναλλάξ…
Η κλασσική ντισκομπάλα δέσποζε πάνω από τα κεφάλια μας…
Στο μπαρ για καμπάρι-πορτοκάλι…
Ή στην από πάνω μάντρα με μπυρίτσα και σουβλάκι…
Χωρίς κρεμμύδι, αν έπαιζε και ‘κατάσταση’ με συμμαθήτρια στη διαμπερή, θολωτή καβάτζα…
Κάποτε…Στη ντίσκο του Ξενία…
