Το επικό ταξίδι συνεχίζεται

Λοιπόν όπως γίνεται αντιληπτό σε κάθε αυτόχθονα ιθαγενή, το σημερινό κείμενο δεν γίνεται να είναι και τόσο Παλαμπούρτζι.

Η πόλη μόλις που βγήκε απο τριήμερο πένθος για το ταξίδι του Μητροπολίτη της στην αιωνιότητα, και εγώ, ως ευσυνείδητος χρονογράφος των πεπραγμένων της πόλης, δεν θα μπορούσα να μη πω μερικά λόγια για αυτό το γεγονός.

Η αλήθεια είναι πως δεν τον γνώριζα προσωπικά. Ούτε είχα ποτέ κάποια σχέση με τη Μητρόπολη ή άλλες εκκλησιαστικές δουλειές. Η μόνη μου επαφή μαζί του ήταν τη Μεγάλη Παρασκευή, στη πλατεία Συντάγματος όπου και άκουγα δια μεγαφώνων το Πασχαλινό του κήρυγμα.

Παρόλα αυτά φρόντισα και συνέλεξα αυτές τις μέρες κάποιες βασικές πληροφορίες για τη προσωπικότητα και το έργο του, απο ανθρώπους της εμπιστοσύνης μου και όχι φυσικά απο την πλειάδα των δημοσίων προσώπων που κατέκλυσαν αυτές τις μέρες τα τοπικά μέσα με τα μεγάλα τους λόγια και τις αυτοπροβολικές τους αφηγήσεις.

Σε γενικές γραμμές ο Μητροπολίτης ήταν μια εξαιρετική προσωπικότητα με ευρεία μόρφωση, πραότητα και τεράστιο φιλανθρωπικό έργο.

Βέβαια για να τα λέμε όλα και να μη κρύβουμε τίποτα στους φιλτάτους αναγνώστες του ιστολογίου, όπως πληροφορήθηκα απο τους έμπιστους γνωστούς και φίλους, ο Μητροπολίτης δεν ήταν και τόσο Έλληνας.

Μέσα στο φιλανθρωπικό του έργο και στις χριστιανικές του δραστηριότητες, ο Μητροπολίτης είχε την αδυναμία ή την αδιαφορία αν θέλετε, να μην διαχωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα με το χρώμα του δέρματός τους, ούτε βέβαια με βάση το αίμα ή τη θρησκεία τους. Δυστυχώς δηλαδή για την υστεροφημία του, βοηθούσε και πολλούς αλλοδαπούς ή και άκουσον άκουσον αλλόθρησκους. Αυτή η εμμονή του να ακολουθεί πιστά το χριστιανικό κήρυγμα χωρίς να κάνει τις απαραίτητες και μεταμοντέρνες εθνοπατριωτικές μεταβολές του Λόγου του Κυρίου, θα μείνει ίσως σαν σκιά στην ιστορική του καταγραφή. Αλλά δεν βαριέσαι. Κανείς δεν είναι τέλειος.

Αυτά τα ολίγα για το Μητροπολίτη μας και η ζωή μας συνεχίζεται, όπως φαντάζομαι θα ήθελε και εκείνος, με αμείωτο ενδιαφέρον και ένταση.

Κάτι βρωμοκουμουνιάρηδες πήγανε πάλι έξω απο τη ΔΕΗ τη Τετάρτη και ζητούσαν να μη κοπεί το ρεύμα σε καμία λαική οικογένεια της περιοχής. Και μείς ρε φίλε μαλάκες είμαστε που το πληρώνουμε; Δηλαδή εμείς δεν είμαστε λαικοί; Και πές πως δεν το κόβουνε το ρεύμα. Δεν θα φορτωθεί μετά με χρέη η ΔΕΗ; Και ποιός θα τα πληρώσει αυτά τα χρέη; Εγώ, ο κλασικός, ο μαλάκας, ο πλούσιος. Κάθομαι εγώ ωραία και καλά και μαζεύω τα λεφτάκια μου τόσα χρόνια για να πληρώνω τα χρέη του κάθε φτωχογύφτουλα. Δεν πάτε καλά εκεί στη Σοβιετική Ένωση παλικάρια. Κάπου την έχετε χάσει τη λογική σας. Η ζωή θέλει αγώνα. Θέλει τρέξιμο. Και όποιος δεν μπορεί, να πά να γαμηθεί που θά λεγε κι ο Άδωνης με πιό κόσμιο βεβαίως τρόπο.
Φοβερό και τρομερό το άρθρο του Λεφτέρη Μπαρδάκου περί Άργους και άλλων δεινών που δημοσιεύθηκε σε τοπικό αλλά και σε πανελλήνιο δικτυακό Τύπο. Ο αγαπητός Αργείος φιλόλογος έδειξε πως ακόμη υπάρχει σκέψη και κριτική στη γείτονα πόλη και πως δεν έχουν καλυφθεί ακόμη τα πάντα απο το Καμπόσιο και Φωνακλάδικο παραλογισμό. Για να περιαυτολογήσω και λιγάκι, το κείμενο του κυρίου Μπαρδάκου όπως και αυτό εδώ το ιστολογίο θα τα κατατάξω επίσημα στη τοπική λίστα με τίτλο "η εκδίκηση των φιλολόγων". Ερχόμαστε και είμαστε πολλοί. Καλυφθείτε!
Ακολουθεί αθλητική είδηση. Με μεγάλη επιτυχία έληξε το 18ο πανελλήνιο πρωτάθλημα ταβλίου στη Νέα Κίο και μάλιστα τη Πρώτη και τη Τρίτη Θέση κατέλαβαν Αργείοι. Αιδώς Αργείοι, ταβλοτροπαιούχοι! Κανένας σεβασμός πια στο Ναυπλιώτη Πυροσβέστη, Φοιτητή και Φαντάρο; Κρίμας τα μπαρμπουτάδικα της πόλεως τ' Αναπλιού που τα βράδυα φιλοξενούν την αφρόκρεμα των ντόπιων ζαροριχτάκηδων. Kρίμας και τα ζεστά και ταβλαδόρικα καφέ μας. Ω, ποία παρακμή της πάλαι ποτέ ενδόξου πόλεώς μας.
Και ενώ εμείς παρακμάζουμε με γεωμετρική πρόοδο, οι Αργείοι συμπολίτες μας και δή οι Αστυνομικοί συνεχίζουν τον αγνό και σωτήριο αγώνα της προστασίας όλων μας εναντίον αναίσχυντων μανάδων με παιδιά που τολμούν να τους παρενοχλούν με φθηνές καταγγελίες κλοπών και υποδείξεις υπόπτων και -ω θεοί- να τους καταγράφουν κιόλας την ώρα που παρακολουθούν με τεταταμένη προσοχή το ράλι τους. Ω, ποία παρακμή και εδώ σύντροφοι.
Έγραψε και το Μελινάκι αν τα μάθατε καινούριο κειμενάκι που κυκλοφόρησε στα τοπικά μέσα με τίτλο ¨"Ελλάς Εάλω". Επειδή το κείμενο είναι μακροσκελές και έχει πολλές και χρήσιμες πληροφορίες που μπορούν να μου βγάλουν χρονιά ολόκληρη σατιρίζοντας δεν θα μακρυγορήσω στη σημερινή μου ανάρτηση για να μην σας πολυκουράσω. Απλά όποιος τη δεί ή της μιλήσει δικτυακώς να της πεί να δώσει πολλά χαιρετίσματα απο το Παλαμπούρτζι στο Μαρμαρωμένο Βασιλιά που συνάντησε στη Πόλη και όσο για τις αλυτρωτικές της ορέξεις δύο πράγματα. Ας της δώσει κάποιος σχέδια μάχης για την επανακατάκτηση της Πόλης για να αρχίσει να οργανώνει στρατηγικά την επέλαση αλλά πριν το κάνει ας ενημέρωσει πρώτα τον αρχηγό του κόμματος που ανήκει για να αλλάξει και αυτός στροφή και να μην προσανατολίζεται σε διπλωματίες, συνεκμεταλλεύσεις και αναγνωρίσεις ως ευρωπαικών εδαφών της ελληνικής γής και της ελληνικής θάλασσας ή έστω να ενημερώσει τους συμμάχους εταίρους ( Γερμανούς και Αμερικάνους) που μας κρατάν απο τα μεμέ μας πως μέσα στη Πόλη θα υψώσουμε σημαία Ελληνική. Nα δούμε μετά τί θα γενεί. Όσο για τον μεγάλο δεξιό και αντιαριστερό καλλιτέχνη Σπανουδάκη που εκθειάζει με το λαμπρό και βαθυστόχαστο στίχο...

 Στην πύλη του αγίου Ρωμανού
έφυγες για αλλού
κι άγγελος θα σε φέρει εδώ
στον σωστό καιρό.
Μες την Άγια Σοφιά
θα βρεθούμε ξανά λειτουργία μελλοντική
οι Έλληνες μαζί!

 έχω να της πω προς το παρόν δύο πράγματα. Πρώτον...

-εισαγωγή ποητού-

-Φαρμάκι έχω στην Ψυχή 
Φέρνει μαυρίλα θολερή 
 Στα στήθια μου 
Νύχτα αξημέρωτη ξανά, 
Με το πιοτό της με κερνά, 
Εβίβα μου.
 Σκοτάδι πίνω για πιοτό, 
Πω πω πω πω πω πω πω πω, 
της λύσσας μου κρατώ, 
πωπωπωπω, πωπωπωπω 
και το μυαλό μου είναι θολό, 
πωπωπωπω, πωπωπωπω.

-αντιφωνητής-


 -και το μυαλό σου είναι θολό 
και το δικό της πιο λειψό. 
Σας εθολώσαν τα λεφτά, 
γεια σου Φαμφάρα φαφλατά

(Ο Σκοταδόψυχος, Tιμολέων Φαμφάρας, εκδόσεις Φίνος Φιλμ) 

Και δεύτερον και σημαντικότερον καλή μου Μελίνα, χίλιες φορές να μ' έλεγαν Μαρία και νά μουν ράφτρα μες στη Κοκκινιά, και όχι να ζώ με αυτή τη κομπανία και να μη ξέρω τ' άστρο του φονιά. Κατανοητό;

Αφιερωμένο...

Επίσης, ποιά είναι αυτή η κυρία Λίνα Παπαδάκη; Δικιά μας είναι γιά ξενικιά; Δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι αλλά αυτή η Λίνα Παπαδάκη έγραψε ένα άρθρο για εμάς και για το πανηγύρι της Βαγγελίστρας και λίγο ως πολύ μας αποκάλεσε φασίστες και ρατσιστές. Χεστήκαμε θα πείτε. Και ποιά είναι αυτή; Την ξέρει η μάνα της; 

Δυστυχώς όμως για εμάς σύντροφοι ιθαγενείς και η μάνα της την ξέρει και ο κόσμος όλος την ξέρει καθώς η κυρία Λίνα γράφει σε ιστολόγιο πανελλήνιας και μεγάλης επισκεψιμότητας, το γνωστό protagon.gr του κυρίου Σταύρου Θεοδωράκη, μεγαλοδημοσιογράφου του Μέγκα. Το άρθρο της που μπορείτε να το διαβάσετε εδώ εκθέτει ανεπανόρθωτα το Δήμο Ναυπλίου και τον εμπορικό σύλλογο της πόλης που έστησαν και μια ωραία φιέστα Τύπου για να μας ρίξουν στάχτι στα μάτια λες και είμαστε μαλάκες οι Ναυπλιείς και αυτοί οι έξυπνοι καταφερτζήδες που δεν τους πήρε κανένας χαμπάρι. Φαντάζομαι πως θα νιώθουν περήφανοι τώρα και οι δύο για την τουριστική εικόνα που σχηματίστηκε στο πανελλήνιο για τη πόλη του Ναυπλίου και εμείς απο την πλευρά μας τους ευχόμαστε καλή χώνεψη στα θρεπτικά και καθαρόαιμα ελληνικά σουβλάκια τους.

Υ.Γ. Επειδή τον Μήτσο τον συμπαθώ, θα περιμένω μια αντρική και άξια του πολιτικού του χώρου απάντηση.

Y.Γ 2 : Απο σήμερις τα σχόλια θα τίθενται προς έγκριση δια την αποφυγήν προβοκάτσιας. Δύσκολοι καιροί. 

Υ.Γ 3 :