Ένα εξαιρετικό σε βάθος και ουσία προβληματισμού κείμενο ήρθε με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο για να θέσει μερικές καίριες παρατηρήσεις ως προς την επικρατούσα κατάσταση στην Ερμιονίδα και την προοπτική της. Η συντάκτρια του κειμένου ζήτησε, για δικούς της λόγους, να διατηρήσει την ανωνυμία της και το σεβόμαστε αν και δεν νοιώθουμε πως θίγει κάποιους. Αξίζει να το μελετήσουμε και κυρίως να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα απ’ αυτό:
Αγαπητοί συμπολίτες,
Με αφορμή τα γεγονότα της προηγούμενης βδομάδας – αναφέρομαι στο κλείσιμο της Δ.Ο.Υ. Κρανιδίου – οδηγήθηκα στην σύνταξη αυτού του άρθρου.
Το ότι δεν αναφέρω όνομα και προσωπικά στοιχεία, γίνεται σκόπιμα γιατί θεωρώ, ότι αυτά που θα ειπωθούν παρακάτω, πως δεν είναι σκέψεις ενός ατόμου αλλά η απόρροια συνολικών και συλλογικών πράξεων των πολιτών.
Ακούω να λένε πως εδώ επικρατεί η νοοτροπία: «Εύχομαι να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα!» και όχι: «Μακάρι να μπορέσω να πάρω και άλλη κατσίκα για να μπορέσω να υπερέχω του άλλου.» Γιατί;
Ακούω να λένε πως οι ντόπιοι δεν είναι καλοί άνθρωποι και θα κοιτάξουν να σου την φέρουν πισώπλατα. Γιατί;
Ακούω να λένε πως ο τόπος εδώ είναι ευλογημένος αλλά κανείς δεν τον εκτιμάει πραγματικά. Γιατί;
Ακούω να λένε πως……Γιατί;….Γιατί;….Γιατί;
Ο κόσμος εδώ διακατέχεται από το αίσθημα του τοπικισμού, κάτι που θεωρώ καλό, αλλά ταυτόχρονα δεν αγαπάει τον τόπο του. Περηφανεύεται ότι εδώ είναι μαζεμένη όλη η οικονομία της Ελλάδας και ο ίδιος δεν ξέρει να το διαχειριστεί αυτό.
Πολλοί ζουν στην ψευδαίσθηση ότι επειδή τυχαίνει να κατοικεί εδώ ο Χ επιχειρηματίας ή γαλαζοαίματος, είναι επιχειρηματίες ή γαλαζοαίματοι και οι ίδιοι.
Όταν μιλάνε για τον τόπο τους σε τρίτους, το πρώτο που θα πούνε θα είναι: « Η περιοχή μας είναι πολύ ωραία. Αν έρθεις σε μας θα δεις κάτι σπίτια! Εκεί μένει ο…, οι…. κλπ.» Λες και ο άλλος είναι αρχιτέκτονας και θα έρθει να πάρει ιδέες και σχέδια.
Είναι κρίμα. Πραγματικά είναι κρίμα, να έχεις κάτι τόσο όμορφο και να μην το αξιοποιείς. Να μην το σέβεσαι και να μην το εκτιμάς.
Για να επανέλθω όμως. Όπως σας είπα αρχικά, το κλείσιμο της Δ.Ο.Υ. και η κατ’ επέκταση αντίδραση του κόσμου, με ώθησε να γράψω αυτό το κείμενο.
Αρκετές μέρες μία ομάδα ανθρώπων και φορέων προσπαθούσε (στο και πέντε βέβαια, αντί να το έκανε στο πάρα πέντε) να εμποδίσει την μεταφορά της Οικονομικής Υπηρεσίας στο Ναύπλιο. Απολογισμός στην συμμετοχή του κόσμου; Μηδαμινή! Με αποτέλεσμα να προσωποποιηθεί το όλο θέμα. Γιατί;
Ρώτησα αρκετούς. Η απάντηση που πήρα μέσες άκρες ήταν: «Καλά να πάθουν. Αφού πήγαινες στην Δ.Ο.Υ. και δεν σε εξυπηρετούσαν ή σε κοίταζαν λοξά. Οπότε τώρα ζητάνε την υποστήριξη μας; Δεν υπάρχει περίπτωση! Ας τα βγάλουν πέρα μόνοι τους και ας τους κλείσουν, ας φύγουν από εδώ!»
Έρχομαι εγώ όμως και σου απαντάω αγαπητέ μου συμπολίτη. Νομίζεις ότι έτσι θα τιμωρήσεις τον εκάστοτε υπάλληλο; Λάθος! Τον εαυτό σου τιμωρείς και δεν το βλέπεις.
Ναι, θα έπρεπε να ήσουν και εσύ εκεί και όχι μόνο για την Δ.Ο.Υ. αλλά και για το ΙΚΑ, τα ΕΛΤΑ, την Πολεοδομία, το Ειρηνοδικείο, το Κέντρο Υγείας, τα οποία είναι τα επόμενα στην λίστα, από εδώ και πέρα.
Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους ότι μία κλειστή υπηρεσία είναι μείον για όλους. Γιατί ο κύριος που θα έρθει από το χωριό για να καταθέσει χαρτιά στο ΙΚΑ, στη Δ.Ο.Υ., στην τράπεζα κ.ο.κ θα περάσει να πιει έναν καφέ ( θα δουλέψεις καφετζή), θα πάρει ένα κουλούρι ( θα δουλέψεις φούρναρη), θα δουλέψεις μανάβη, ψαρά, ψιλικατζή, βενζινά,…. θα δουλέψει όλη η αγορά.
Άρα, όταν αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει στον τόπο μας, αδιαφορούμε και για την οικογένειά μας. Αυτό πρέπει να το καταλάβετε.
Όταν θα θες να στείλεις το παιδί σου στο σχολείο και δεν θα μπορείς, επειδή θα το έχουν κλείσει, δεν θα φταίει ο Δήμος ή κάποιος σύλλογος αλλά εσύ που δεν ήσουν εκεί να αντιδράσεις σε όλα αυτά.
Όταν θα θες να κάνεις μία απλή εξέταση αίματος και δεν θα μπορείς επειδή θα έχουν ιδιωτικοποιήσει το Κέντρο Υγείας, δεν θα φταίνε οι άλλοι, που δεν έκαναν τίποτα αλλά εσύ που δεν ήσουνα παρών στα γεγονότα εγκαίρως.
Όταν θα θες την βοήθεια της αστυνομίας και δεν θα την έχεις, δεν θα φταίνε οι ίδιοι οι υπάλληλοι που δεν θα μπορούν να σε προστατέψουν αλλά εσύ που δεν αντιστάθηκες στην ερήμωση του τόπου.
Αγαπητοί κάτοικοι της Ερμιονίδος, αν δεν αρχίσετε να έχετε επιτέλους άποψη και έμπρακτη εφαρμογή αυτής, για τον τόπο, τότε το πολύ σε πέντε χρόνια το μόνο που θα σας μείνει θα είναι ο θαυμασμός των οικιών των επωνύμων.
Μην κατηγορείτε τους άλλους για ανυπαρξία για να καλύψετε την δική σας απραξία!
Δώστε «παρών» και αγαπήστε αυτόν τον τόπο!!!
