ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα καλημερίσουμε
θερμά τον βουλευτή και Γραμματέα της
ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ήταν Υφυπουργός,
αρμόδιος για την Ενέργεια, κ. Γιάννη
Μανιάτη, ο οποίος έτρεξε το φορέα και
τις διαδικασίες επί καιρό. Και τώρα, ήδη
μια εταιρεία ξεκινά να κάνει τις
διερευνητικές διαδικασίες.
Καλή σας ημέρα κ. Μανιάτη.
Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Καλημέρα. Είναι μια
ανθρώπινη ικανοποίηση, που νομίζω όμως
ότι στηρίζεται σε μια βάση στήριξης
ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.
Πρέπει να σας πω ότι αυτό που ξεκινήσαμε
περίπου στις αρχές του 2010 και τώρα πια
έχει πάρει σάρκα και οστά - και μπορώ
και με μια δόση υπερβολής να πω ότι το
ποτάμι δεν γυρίζει πίσω - όλη αυτή η
πρωτοβουλία έγινε με τη στήριξη σχεδόν
του συνόλου του πολιτικού συστήματος
της χώρας και με τη βοήθεια Ελλήνων
επιστημόνων, είτε από τη Δημόσια Διοίκηση,
είτε από τα ελληνικά Πανεπιστήμια.
Άρα, με μία απ’ αυτές τις λίγες, δυστυχώς
πολύ λίγες, αλλά πολύ όμορφες, ευτυχείς
συγκυρίες, που μπορεί κανείς να πει με
περηφάνια η Ελλάδα μπορεί, η Ελλάδα,
όταν τεκμηριωμένα και χωρίς μικροκομματικές
σκοπιμότητες, αντιμετωπίζει ένα θέμα,
τα καταφέρνει. Η Ελλάδα, σε εθνικά θέματα,
όπως είναι το θέμα της αξιοποίησης των
υδρογονανθράκων, μπορεί πραγματικά να
βρει νέες πηγές δημόσιου πλούτου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στο Ιόνιο και
νοτίως της Κρήτης είναι οι πρώτες έρευνες
διερευνητικές. Τι ακριβώς θα πρέπει να
προσδοκούμε και ποια είναι τα επόμενα
βήματα;
Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Πρέπει να σας πω
ότι, επειδή τώρα θα ξεκινήσουν οι έρευνες,
με μεγάλη αξιοπιστία και ακριβείς
αριθμούς δεν μπορεί κανείς να μιλήσει.
Αλλά θεωρούμε ότι το Ιόνιο και νότια
της Κρήτης, όπου η ανάθεση έγινε για τις
σεισμικές έρευνες σε μία από τις
μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου, τη
νορβηγική, η οποία μάλιστα είχε κάνει
και τις αντίστοιχες έρευνες στην Κύπρο,
μας επιτρέπει να είμαστε αισιόδοξοι
ότι, σε περίπου οκτώ μήνες από σήμερα,
αφού θα γίνουν οι έρευνες και θα
ερμηνευθούν τα αποτελέσματα των σεισμικών
διασκοπήσεων, θα έχουμε πια, με πλήρη
αξιοπιστία και επιστημονική τεκμηρίωση,
δεδομένα που θα μας επιτρέπουν να
αξιολογήσουμε τον εθνικό μας πλούτο.
Πρέπει να σας πω ότι αρκετοί επιστήμονες
οι οποίοι είναι πιο αισιόδοξοι από
εμένα, μου δίνουν αρκετά σημαντικά
νούμερα, αλλά εγώ θέλω πάντα να είμαι
προσγειωμένος, να είμαστε σε ένα πιο
ρεαλιστικό σενάριο, γιατί εύκολα στην
Ελλάδα περνάμε από το ένα άκρο της
απόλυτης ανυπαρξίας υδρογονανθράκων,
στο άλλο άκρο, ότι πλέον…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: El
Dorado.
Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Έτσι ακριβώς. Νομίζω
όμως ότι είμαστε σε ένα πάρα πολύ καλό
δρόμο. Έχουμε υδρογονάνθρακες. Θα τους
αξιοποιήσουμε. Εκτιμώ ότι μέσα στο 2013
η χώρα μας μπορεί να βγει σε ένα πολύ
μεγάλο γύρο παραχωρήσεων για αρκετές
περιοχές. Εκτιμώ ότι μπορεί να είναι
πάνω από δέκα στο Ιόνιο και νότια της
Κρήτης.
Πρέπει να σας πω ότι είναι ήδη σε εξέλιξη
ο άλλος διαγωνισμός που είχαμε προκηρύξει.
Είναι για τα τρία οικόπεδα στον Πατραϊκό,
το Κατάκολο και τα Ιωάννινα, όπου πια
εκεί είχαμε πάρει μια πολύ σπουδαία,
θετική είδηση. Κατατέθηκαν οκτώ προσφορές,
άρα η Ελλάδα είναι επενδυτικός προορισμός
σοβαρών κεφαλαίων, προσελκύει σοβαρές
διεθνείς επενδυτικές εταιρείες.
Περιμένουμε σε λίγες εβδομάδες να
αξιολογηθούν οι προσφορές των εταιρειών
και να γίνει πράξη αυτό που εγώ λέω
μερικές φορές, με μια δόση συμβολισμού,
ότι μπορούμε πριν το τέλος του 2012 να
βάλουμε το πρώτο γεωτρύπανο να δουλέψει
στην Ελλάδα. Και αναφέρομαι σε μία από
τις τρεις περιοχές, τον Πατραϊκό, το
Κατάκολο ή τα Ιωάννινα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα ήθελα να
μοιραστώ μερικές σκέψεις μαζί σας.
Σκέψεις πολιτών, τις οποίες ανταλλάσσουν
στα σαλόνια, στα καφενεία, στις δημόσιες
συνομιλίες. Βλέπει κανείς ότι τα παγκόσμια
πετρελαϊκά αποθέματα ίσως έχουν περάσει
σε μια φάση, όπου κάποια στιγμή οι
επαΐοντες βλέπουν τον περιορισμό τους.
Κάποιοι επισημαίνουν για μεγάλες
επενδύσεις που έχουν γίνει, σε γεωτρύπανα
πλοία, τα οποία θα επιτρέψουν στην
οικονομική παγκόσμια κοινότητα να φέρει
στο φως νέα κοιτάσματα για να καλυφθούν
οι ανάγκες.
Βλέπουμε έρευνες που γίνονται όλο και
πιο μακριά στον Ατλαντικό, στη Βόρειο
Θάλασσα. Από την άλλη πλευρά, ίσως κανείς
συνειδητοποιεί ότι η Μεσόγειος ήρθε ο
καιρός να ανοίξει. Το βλέπουμε στην
Κύπρο, με τις αναφορές που υπάρχουν σε
όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Συγχρόνως,
σε πολιτικό επίπεδο, αν κανείς βάλει τα
κομμάτια του παζλ - η αναταραχή στη Λιβύη
με τον Καντάφι και οι επαναστάσεις στην
Αίγυπτο, όπου και αυτή έχει ένα πόδι στο
ΔΝΤ για να σωθεί, οι αναταραχές στη Συρία
με την εμφύλια σύγκρουση, στο Λίβανο
και, βεβαίως, όλη η δύσκολη λεκάνη της
Ανατολικής Μεσογείου - με την Ελλάδα να
έχει περάσει οικονομικές συμπληγάδες,
κάποιοι λένε ότι πολλά γίνονται για τα
πετρέλαια. Ανάμεσα σε σενάρια συνωμοσίας
και στην πραγματικότητα, η αλήθεια πού
μπορεί να βρίσκεται;
Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Είναι πολύ σημαντική
αυτή η ερώτηση που μου κάνετε. Ξέρετε,
στην παγκόσμια πετρελαϊκή βιβλιογραφία,
υπάρχει το απίστευτο, υπέροχο παράδειγμα
της Νορβηγίας, που αξιοποίησε τους
υδρογονάνθρακές της με τον καλύτερο
δυνατό τρόπο. Και υπάρχει και το παράδειγμα
της Νιγηρίας, που είναι ακριβώς το
αντίθετο. Και πάντα, υπάρχει στα διεθνή
συνέδρια το ερώτημα: ευχή ή κατάρα;
Εγώ θέλω να πιστεύω, ακριβώς επειδή
έχετε δίκιο, πάρα πολλοί πόλεμοι έγιναν
για τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο,
ότι στην περιοχή της Μεσογείου, με τις
πρόσφατες ανακαλύψεις που είχαμε και
στην Κύπρο και στο Ισραήλ και βορειότερα
από εμάς, πρόσφατα, στην Αλβανία, και με
αυτά που εμείς προσμένουμε με τις
προσπάθειες που έχουμε ξεκινήσει, αλλά
και απέναντι από εμάς, στην Ιταλία, η
οποία ξεμπλοκάρισε την αντίστοιχη δική
της διαδικασία, θα έχουμε τη δυνατότητα
σε αυτή την περιοχή του κόσμου, ας την
πούμε νοτιοανατολική Μεσόγειο, να έχουμε
θετικές εξελίξεις. Τα πράγματα να πάνε
για όφελος των λαών, να βοηθηθεί η διεθνής
συνεργασία και, στην πραγματικότητα,
αυτός ο φυσικός ορυκτός πλούτος να
χρησιμοποιηθεί για επίλυση διαφορών
και όχι για δημιουργία νέων διαφορών.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, πρέπει να
σας πω ότι υπάρχει μια εργώδης, μια
τεράστια επενδυτική προσπάθεια σε
παγκόσμιο επίπεδο, με την κατασκευή
καινούργιων πλοίων, νέων γεωτρύπανων
και όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο πιο πολύ
η ανθρωπότητα ψάχνει για υδρογονάνθρακες
σε δυσπρόσιτα σημεία.
Μάλιστα, πρόσφατα, γνωρίζετε πολύ καλά
ότι ξεκίνησε η μεγάλη μάχη στο Βόρειο
Πόλο από το λιώσιμο των πάγων, που είναι
δυστυχώς μια τεράστια οικολογική
καταστροφή, αλλά οι χώρες, οι ΗΠΑ, η
Ρωσία, η Νορβηγία και άλλες που έχουν
σύνορα, έχουν ξεκινήσει ένα είδος
κατανομής του πλούτου.
Πρέπει επίσης να σας πω πως υπάρχουν
εκτιμήσεις, οι οποίες λένε το εξής:
έχουμε σε παγκόσμιο επίπεδο δύο αντίρροπες
τάσεις. Από τη μια, νέες πηγές οι οποίες
τώρα αποκαλύπτονται, αυτό που σας
προανέφερα - ο Βόρειος Πόλος ή η Κασπία
με το φυσικό της αέριο. Και από την άλλη,
υπάρχει η τεράστια, όλο και μεγαλύτερη
ανάγκη σε υδρογονάνθρακες από τις
αναπτυσσόμενες χώρες, όπως είναι
καινούργιες δυνάμεις, η Κίνα, η Ινδία,
η Βραζιλία κ.λπ.
Αυτά τα δύο ως αντίρροπες τάσεις έχουν
ωθήσει πολλούς μελετητές της ενεργειακής
αγοράς να λένε ότι, σε παγκόσμιο επίπεδο,
την επόμενη δεκαετία ή τις επόμενες δύο
δεκαετίες, πιθανά να δούμε και τιμές
πετρελαίου των 150 δολαρίων το βαρέλι,
ίσως και 200 δολαρίων το βαρέλι. Δηλαδή,
σε τιμές διπλάσιες από τη σημερινή.
Αυτό, αντιλαμβάνεστε τι επιπτώσεις θα
έχει στην παγκόσμια οικονομία και,
ασφαλώς, ποιες θα είναι οι θετικές του
επιπτώσεις στα δημόσια ταμεία των χωρών
εκείνων που έχουν υδρογονάνθρακες. Άρα,
σε όλο αυτό το τεράστιο οικονομικό και
γεωπολιτικό παιχνίδι, θέλουμε πια να
έχει μια διακριτή παρουσία και η χώρα
μας. Νομίζω ότι μπορούμε να έχουμε μια
πολύ καλή παρουσία, με προστασία του
περιβάλλοντος, με μεγιστοποίηση των
εσόδων του ελληνικού Δημοσίου, με
διαφάνεια, με συνεχή ενημέρωση της
Βουλής των Ελλήνων και με μια διαρκή
προσπάθεια να καταφέρουμε, αυτό τον
πλούτο που μας χάρισε η φύση, να τον
χρησιμοποιήσουμε με σωφροσύνη, με
σεβασμό στις επόμενες γενιές και,
ασφαλώς, με μεγάλη προσοχή σε σχέση με
το θαλάσσιο περιβάλλον μας και τον
τουρισμό μας.
Εμείς έχουμε καταθέσει, ως Κοινοβουλευτική
Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, μια πρόταση νόμου, ώστε
όλα τα έσοδα από τους υδρογονάνθρακες
να μην πάνε τα επόμενα χρόνια σε
καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου.
Έχουμε προτείνει τα περίπου 150
δισεκατομμύρια ευρώ, που εκτιμούμε ότι
τα επόμενα 20-30 χρόνια θα εισπράξει το
ελληνικό Δημόσιο από την αξιοποίηση
υδρογονανθράκων, να αξιοποιηθούν για
να δημιουργηθεί ένα Ταμείο Κοινωνικής
Αλληλεγγύης Γενεών, το οποίο δεν θα
ακουμπήσει κανένας Υπουργός Οικονομικών,
αλλά θα είναι ένας κουμπαράς, που θα
αφιερωθεί μόνο στη βιωσιμότητα του
ασφαλιστικού συστήματος της χώρας και
θα διασφαλίσει αξιοπρεπείς συντάξεις
για τους Έλληνες συνταξιούχους.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ήταν ο κ. Γιάννης
Μανιάτης, Γραμματέας της ΚΟ και πρώην
Υπουργός του ΠΑΣΟΚ, για τις έρευνες
πετρελαίου. Η ιδέα για να μπουν τα έσοδα
σε ένα ταμείο για τους συνταξιούχους.
